Hvað í fjandanum laumaði þessi lúna dóttir í teið hans föður síns, einhvers konar örvandi efni? Hún vildi viljandi að hann færi í harðsperrur og gekk um húsið í nærbuxunum! Og hvert gat maðurinn farið þegar höfuð hans hafði þegar náð skotmarkinu. Enginn dill gat staðist þá freistingu.
Ta í stað gaurs væri synd að vera ruglaður og nýta ekki opinbera stöðu, sérstaklega þar sem rassinn á kærustunni hans logaði...